Spreektekst ratificatie VN verdrag inzake rechten voor mensen met een beperking

Zojuist heb ik mijn tekst uitgesproken in het plenaire debat inzake de ratificatie VN verdrag rechten voor mensen met beperking.

Voorzitter, Vandaag is een bijzondere dag voor mensen met een beperking in Nederland. We bespreken in de
Tweede Kamer het VN­verdrag voor rechten voor mensen met een beperking. Eindelijk! De PvdA
heeft er lang op aangedrongen dat Nederland met dit verdrag aan de slag gaat. Het is een
belangrijk verdrag. Mensen met een beperking moeten zoveel mogelijk gewoon mee kunnen doen
in de samenleving. Net als mensen zonder beperking. Ik vind het persoonlijk ook een bijzonder
moment. Tot mijn achttiende kon ik overal gaan en staan zonder hindernissen. Liep elke gebouw
binnen, stapte zo in de trein en hoefde niks vooraf te plannen. Na mijn ongeluk heb ik ervaren dat
je als persoon met een beperking heel wat obstakels tegenkomt. Zelfs als mondige burger. Soms
is dat nou eenmaal zo, maar teveel belemmeringen zijn onnodig. Laten we daar dan ook eindelijk
écht wat aan doen. Al tijdens mijn maidenspeech sprak ik over het belang van gewoon mee kunnen doen. Ik herinner
me dat moment drie jaar geleden nog goed. Een maidenspeech die ik overigens toen nog niet
vanaf dit spreekgestoelte kon houden. Ik zat nog daar. Vlak naast de voorzitter. Waar nu de griffier
zit. Deze plenaire zaal was niet geschikt voor een parlementariër in een rolstoel. De deuren naar
deze zaal waren zo zwaar dat ik ze niet open kreeg. De interruptiemicrofoon kon niet ver genoeg
naar beneden. En het spreekgestoelte kon niet op mijn hoogte worden ingesteld. Het duurde even, maar het werd aangepast zodat ik gewoon mijn werk als Kamerlid kan doen. Misschien is dit wel
een goed voorbeeld dat laat zien wat er in ons land aan de hand is. We denken vaak dat van alles
goed geregeld is en dat natúúrlijk iedereen mee kan doen. Maar toch blijkt dat in de dagelijkse
praktijk vaak flink tegen te vallen. Het zegt iets over hoe we lange tijd in Nederland aangekeken
hebben tegen mensen met een beperking. Dit is misschien niet bewust gegaan. Maar inclusie zit
nog niet zo in onze genen. Als zelfs ons parlement, de plek van alle Nederlanders, niet
vanzelfsprekend goed toegankelijk is, is er nog een wereld te winnen. Dat is zo en dat gaan we
vandaag doen!
Voor de PvdA is de ratificatie van het VN verdrag ook niet zomaar een wetsvoorstel. Het is niet
alleen maar het even het zetten van een krabbel onder een verdrag en het wijzigen van de Wet
gelijke behandeling chronisch zieken en gehandicapten en het aanpassen van de Kieswet. Dit
wetsvoorstel gaat over veel meer. Het gaat over wat voor samenleving we willen zijn. Het gaat over
rechtvaardigheid. Het gaat letterlijk en figuurlijk over toegankelijkheid. Het gaat over insluiting en
uitsluiting. Het is een mensenrechtenverdrag. Het laat zien dat we niet alleen zéggen dat iedereen
mee kan doen, maar dat ook daadwerkelijk wettelijk vastleggen.
Lees hem hier verder.
spreektekst rechten van de mens met beperking

Spreektekst ratificatie VN verdrag inzake rechten voor mensen met een beperking